Ομολογία Πίστεως του 1689

Κεφάλαιο 6

 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ,

ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΤΗΣ

 

Παράγραφος 1. Παρά το γεγονός ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ορθό και τέλειο, και του έδωσε έναν δίκαιο νόμο, ο οποίος ήταν εις τη ζωή αν ο ίδιος τον κρατούσε, και τον απείλησε με θάνατο αν τον παραβίαζε·1 αυτός δεν υπάκουσε για πολύ καιρό. Ο Σατανάς χρησιμοποίησε με λεπτότητα το φίδι για να υποτάξει την Εύα, τότε αυτή παραπλάνησε τον Αδάμ, ο οποίος χωρίς καταναγκασμό, εσκεμμένα παραβίασε το νόμο της δημιουργίας τους και την εντολή που τους δόθηκε, και έφαγε τον απαγορευμένο καρπό.2 Αυτό το γεγονός ο Θεός ευαρεστήθηκε να το επιτρέψει, σύμφωνα με τη σοφή και άγια βουλή Του, έχοντας ως σκοπό να το κατευθύνει για τη δική Του δόξα.

1 Γένεση 2:16,17

2 Γένεση 3:12,13, Β΄ Κορινθίους 11:3

 

Παράγραφος 2. Οι πρώτοι μας γονείς, λόγω αυτής της αμαρτίας, έπεσαν από την αρχική τους δικαιοσύνη και την κοινωνία τους με τον Θεό, όπως κι εμείς μέσω αυτών, έτσι ο θάνατος ήρθε σε όλους· 3 και όλοι έγιναν νεκροί μέσα στην αμαρτία,4 και εξ ολοκλήρου μολύνθηκαν σε όλες τις ιδιότητες και τα τμήματα της ψυχής και του σώματος.5

3 Ρωμαίους 3:23

4 Ρωμαίους 5:12, κτλ.

5 Τίτον 1:15, Γένεση 6:5, Ιερεμίας 17:9, Ρωμαίους 3:10-19

 

Παράγραφος 3. Το πρώτο ανθρώπινο ζεύγος είναι η ρίζα, κατά τον διορισμό του Θεού, που στέκεται στη θέση όλης της ανθρωπότητας. Η ενοχή της αμαρτίας καταλογίζεται, και η μολυσμένη φύση μεταφέρεται σε όλους τους απογόνους τους με κάθε γέννηση,6 και τώρα συλλαμβάνονται μέσα στην αμαρτία,7 και είναι από την φύση τους τέκνα οργής,8 υπηρέτες της αμαρτίας και υποκείμενοι στον θάνατο9 και σε όλες τις άλλες δυστυχίες, πνευματικές, προσωρινές και αιώνιες, εκτός και αν ο Κύριος Ιησούς τους ελευθερώσει.10

6 Ρωμαίους 5:12-19, Α΄ Κορινθίους 15:21,49

7 Ψαλμός 51:5, Ιώβ 14:4

8 Εφεσίους 2:3

9 Ρωμαίους 6:20, Ρωμαίους 5:12

10 Εβραίους 2:14,15, Α΄ Θεσσαλονικείς 1:10

 

Παράγραφος 4. Από αυτή την αρχική διαφθορά, σύμφωνα με την οποία είμαστε απολύτως απρόθυμοι, ανίκανοι και αντίθετοι σε κάθετι καλό, και έχουμε εξ ολοκλήρου την τάση προς καθετί κακό, 11 προέρχονται όλες οι πραγματικές παραβάσεις.12

11 Ρωμαίους 8:7, Κολοσσαείς 1:21

12 Ιακώβου 1:14,15, Ματθαίον 15:19

 

Παράγραφος 5. Η διαφθορά της φύσης, κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής, έχει παραμείνει σε αυτούς που έχουν αναγεννηθεί·13 και παρόλο που μέσω του Χριστού συγχωρείται και θανατώνεται, τόσο η ίδια όσο και αυτά που προέρχονται απ’ αυτή, είναι αληθινά και πραγματικά αμαρτία.14

13 Ρωμαίους 7:18,23, Εκκλησιαστής 7:20, Α΄ Ιωάννη 1:8

14 Ρωμαίους 7:23-25, Γαλάτες 5:17

 

Γένεση 2:16,17
16Και ο Κύριος ο Θεός έδωσε προσταγή στον Αδάμ, λέγοντας: Από κάθε δέντρο του παραδείσου θα τρως ελεύθερα,
17από το δέντρο τής γνώσης τού καλού και του κακού, όμως, δεν θα φας απ' αυτό· επειδή, την ίδια ημέρα που θα φας απ' αυτό, θα πεθάνεις οπωσδήποτε.
Γένεση 3:12,13
12Και ο Αδάμ είπε: Η γυναίκα που μου έδωσες για [να είναι] μαζί μου, αυτή μου έδωσε από το δέντρο και έφαγα.
13Και ο Κύριος ο Θεός είπε στη γυναίκα: Τι [είναι] τούτο [που] έκανες; Και η γυναίκα είπε: Το φίδι με εξαπάτησε, και έφαγα.
Β΄ Κορινθίους 11:3
3Φοβάμαι, όμως, μήπως, όπως το φίδι με την πανουργία του εξαπάτησε την Εύα, διαφθαρεί έτσι ο νους σας, [ξεπέφτοντας] από την απλότητα που [υπάρχει] στον Χριστό.
Ρωμαίους 3:23
23δεδομένου ότι, όλοι αμάρτησαν, και στερούνται τη δόξα τού Θεού·
Ρωμαίους 5:12
12Γι' αυτό, όπως διαμέσου ενός ανθρώπου η αμαρτία μπήκε μέσα στον κόσμο, και με την αμαρτία ο θάνατος, και με τον τρόπο αυτό ο θάνατος πέρασε μέσα σε όλους τούς ανθρώπους, για τον λόγο ότι όλοι αμάρτησαν·
Τίτον 1:15
15Στους μεν καθαρούς όλα είναι καθαρά· στους μολυσμένους, όμως, και απίστους τίποτε δεν είναι καθαρό, αλλά και ο νους τους και η συνείδηση είναι μολυσμένα.
Γένεση 6:5
5Και ο Κύριος είδε ότι η κακία τού ανθρώπου πληθυνόταν επάνω στη γη, και όλοι οι σκοποί των διαλογισμών της καρδιάς του [ήσαν] μόνον κακία όλες τις ημέρες.
Ιερεμίας 17:9
9Η καρδιά είναι απατηλή περισσότερο απ' όλα, και υπερβολικά διεφθαρμένη· ποιος μπορεί να τη γνωρίσει;
Ρωμαίους 3:10-19
10Όπως είναι γραμμένο, ότι: «Δεν υπάρχει δίκαιος ούτε ένας·
11δεν υπάρχει [κάποιος] που να έχει σύνεση· δεν υπάρχει [κάποιος] που να εκζητάει τον Θεό.
12Όλοι παρεξέκλιναν, μαζί εξαχρειώθηκαν· δεν υπάρχει αυτός που πράττει το αγαθό· δεν υπάρχει ούτε ένας».
13«Τάφος ανοιγμένος [είναι] το λαρύγγι τους· με τις γλώσσες τους μιλούσαν δόλια»· «δηλητήριο από οχιές [υπάρχει] κάτω από τα χείλη τους».
14Των οποίων «το στόμα είναι γεμάτο από κατάρα και πικρία».
15«Τα πόδια τους [είναι] γρήγορα στο να χύσουν αίμα».
16«Ερήμωση και ταλαιπωρία [είναι] στους δρόμους τους·
17και δρόμον ειρήνης δεν γνώρισαν».
18«Δεν υπάρχει ο φόβος Θεού μπροστά στα μάτια τους».
19Και ξέρουμε ότι όσα λέει ο νόμος, μιλάει προς εκείνους που είναι κάτω από τον νόμο· ώστε να φράξει κάθε στόμα, και ολόκληρος ο κόσμος να γίνει υπόδικος στον Θεό.
Ρωμαίους 5:12-19
12Γι' αυτό, όπως διαμέσου ενός ανθρώπου η αμαρτία μπήκε μέσα στον κόσμο, και με την αμαρτία ο θάνατος, και με τον τρόπο αυτό ο θάνατος πέρασε μέσα σε όλους τούς ανθρώπους, για τον λόγο ότι όλοι αμάρτησαν·
13(επειδή, μέχρι τον νόμο υπήρχε στον κόσμο η αμαρτία· αμαρτία, όμως, δεν λογαριάζεται όταν δεν υπάρχει νόμος.
14Αλλά, ο θάνατος βασίλευσε από τον Αδάμ μέχρι τον Μωυσή κι επάνω σε όλους όσους δεν αμάρτησαν σύμφωνα με την ομοιότητα της παράβασης του Αδάμ, που είναι τύπος τού μέλλοντος.
15Αλλά, δεν είναι όπως το αμάρτημα, έτσι και το χάρισμα· επειδή, αν για το αμάρτημα του ενός πέθαναν οι πολλοί, πολύ περισσότερο η χάρη τού Θεού και η δωρεά διαμέσου τής χάρης τού ενός ανθρώπου, του Ιησού Χριστού, περίσσευσε στους πολλούς.
16Και η δωρεά δεν [είναι] όπως [η κατάκριση, που έγινε] διαμέσου τού ενός που αμάρτησε· επειδή, η κρίση εξαιτίας τού ενός [έγινε] για κατάκριση [των πολλών]· το χάρισμα, όμως, εξαιτίας των πολλών αμαρτημάτων [έγινε] για δικαίωση.
17Επειδή, αν και για το αμάρτημα του ενός βασίλευσε ο θάνατος διαμέσου τού ενός, πολύ περισσότερο, αυτοί που παίρνουν την αφθονία τής χάρης και της δωρεάς τής δικαιοσύνης, θα βασιλεύσουν με ζωή διαμέσου τού ενός Ιησού Χριστού).
18Όπως, λοιπόν, εξαιτίας ενός αμαρτήματος ήρθε κατάκριση σε όλους τούς ανθρώπους, έτσι και εξαιτίας μιας δικαιοσύνης ήρθε σε όλους τους ανθρώπους δικαίωση για ζωή.
19Επειδή, όπως με την παρακοή τού ενός ανθρώπου οι πολλοί καταστάθηκαν αμαρτωλοί, έτσι και με την υπακοή τού ενός οι πολλοί θα κατασταθούν δίκαιοι.
Α΄ Κορινθίους 15:21,49
21Επειδή, βέβαια, διαμέσου ανθρώπου [ήρθε] ο θάνατος, [έτσι] και διαμέσου ανθρώπου η ανάσταση των νεκρών.
49Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.
Ψαλμός 51:5
5Δες, είχα συλληφθεί με ανομία, και με αμαρτία με γέννησε η μητέρα μου.
Ιώβ 14:4
4Ποιος μπορεί να βγάλει καθαρό από ακάθαρτο; Κανένας.
Εφεσίους 2:3
3ανάμεσα στους οποίους και όλοι εμείς συναναστραφήκαμε κάποτε, σύμφωνα με τις επιθυμίες τής σάρκας μας, κάνοντας τα θελήματα της σάρκας και των συλλογισμών· και ήμαστε από τη φύση μας τέκνα οργής, όπως και οι υπόλοιποι.
Ρωμαίους 6:20
20Επειδή, όταν υπήρχατε δούλοι τής αμαρτίας, ήσασταν ελεύθεροι από τη δικαιοσύνη.
Ρωμαίους 5:12
12Γι' αυτό, όπως διαμέσου ενός ανθρώπου η αμαρτία μπήκε μέσα στον κόσμο, και με την αμαρτία ο θάνατος, και με τον τρόπο αυτό ο θάνατος πέρασε μέσα σε όλους τούς ανθρώπους, για τον λόγο ότι όλοι αμάρτησαν·
Εβραίους 2:14,15
14Επειδή, λοιπόν, τα παιδιά έγιναν κοινωνοί σάρκας και αίματος, κι αυτός παρόμοια έγινε μέτοχος από τα ίδια, για να καταργήσει, διαμέσου τού θανάτου, αυτόν που έχει το κράτος τού θανάτου, δηλαδή, τον διάβολο,
15και να ελευθερώσει εκείνους, όσους εξαιτίας τού φόβου τού θανάτου ήσαν σε ολόκληρη τη ζωή υποκείμενοι στη δουλεία.
Α΄ Θεσσαλονικείς 1:10
10και να προσμένετε τον Υιό του από τους ουρανούς, που τον ανέστησε από τους νεκρούς, τον Ιησού, που μας ελευθερώνει από τη μέλλουσα οργή.
Ρωμαίους 8:7
7Επειδή, το φρόνημα της σάρκας [είναι] έχθρα στον Θεό· για τον λόγο ότι, στον νόμο τού Θεού δεν υποτάσσεται, αλλά ούτε μπορεί.
Κολοσσαείς 1:21
21Κι εσάς, που ήσασταν κάποτε απαλλοτριωμένοι, και εχθροί στη διάνοια με τα πονηρά έργα·
Ιακώβου 1:14,15
14Πειράζεται, όμως, κάθε ένας, από τη δική [του] επιθυμία, καθώς παρασύρεται και δελεάζεται.
15Έπειτα, η επιθυμία, αφού συλλάβει, γεννάει την αμαρτία· και η αμαρτία, μόλις εκτελεστεί, γεννάει τον θάνατο.
Ματθαίον 15:19
19Επειδή, από την καρδιά βγαίνουν πονηροί συλλογισμοί, φόνοι, μοιχείες, πορνείες, κλοπές, ψευδομαρτυρίες, βλασφημίες.
Ρωμαίους 7:18,23
18Επειδή, ξέρω ότι μέσα μου (δηλαδή, μέσα στη σάρκα μου) δεν κατοικεί αγαθό· επειδή, το να θέλω, βρίσκεται κοντά μου, το να κάνω, όμως, το καλό, δεν το βρίσκω·
23όμως, βλέπω μέσα στα μέλη μου έναν άλλο νόμο, που αντιμάχεται στον νόμο τού νου μου, και με αιχμαλωτίζει στον νόμο τής αμαρτίας, που είναι μέσα στα μέλη μου.
Εκκλησιαστής 7:20
20Επειδή, δεν υπάρχει άνθρωπος δίκαιος επάνω στη γη, που να πράττει το καλό, και να μη αμαρτάνει.
Α΄ Ιωάννη 1:8
8Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, εξαπατούμε τον εαυτό μας και η αλήθεια δεν υπάρχει μέσα μας.
Ρωμαίους 7:23-25
23όμως, βλέπω μέσα στα μέλη μου έναν άλλο νόμο, που αντιμάχεται στον νόμο τού νου μου, και με αιχμαλωτίζει στον νόμο τής αμαρτίας, που είναι μέσα στα μέλη μου.
24[Ω], ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· ποιος θα με ελευθερώσει από το σώμα αυτού τού θανάτου;
25Ευχαριστώ τον Θεό διαμέσου τού Ιησού Χριστού τού Κυρίου μας. Άρα, λοιπόν, εγώ ο ίδιος με τον νου μεν δουλεύω στον νόμο τού Θεού· με τη σάρκα, όμως, στον νόμο τής αμαρτίας.
Γαλάτες 5:17
17Επειδή, η σάρκα επιθυμεί ενάντια στο Πνεύμα, και το Πνεύμα ενάντια στη σάρκα· αυτά, μάλιστα, αντιμάχονται το ένα προς το άλλο, ώστε εκείνα που θέλετε, να μη τα πράττετε.