Ομολογία Πίστεως του 1689

Κεφάλαιο 17

 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΠΙΜΟΝΗΣ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

 

Παράγραφος 1. Οι άνθρωποι, τους οποίους ο Θεός έχει αποδεχθεί εν τον Αγαπημένο Του, που τους έχει καλέσει αποτελεσματικά και αγιάσει με το Πνεύμα Του, και που τους έχει δώσει την πολύτιμη πίστη των εκλεκτών Του, δεν μπορούν ούτε καθ’ ολοκληρίαν, ούτε εν τέλει να πέσουν από την κατάσταση της χάρης, αλλά σίγουρα θα επιμείνουν σ’ αυτήν μέχρι το τέλος, και θα σωθούν αιώνια, αφού ο Θεός ποτέ δεν θα μετανοήσει για τα χαρίσματα και τις κλήσεις Του. Κι από την ίδια πηγή, ο Ίδιος εξακολουθεί να γεννά και να τρέφει μέσα τους την πίστη, την μετάνοια, την αγάπη, τη χαρά, την ελπίδα, και όλες τις χάρες του Πνεύματος εις την αθανασία·1 και αν πολλές καταιγίδες και πλημμύρες προκύψουν και χτυπήσουν επάνω τους, δεν μπορούν ποτέ να τους μετακινήσουν από το θεμέλιο και το βράχο στον Οποίον έχουν στερεωθεί επάνω μέσω της πίστης· και παρά το γεγονός ότι μέσω της απιστίας και των πειρασμών του Σατανά, μπορεί για ένα διάστημα η θέαση του φωτός και της αγάπης του Θεού να σκιαστεί και να κρυφτεί απ’ αυτούς,2 Αυτός εξακολουθεί να είναι ο Ίδιος, και είναι σίγουρο ότι θα διατηρηθούν από τη δύναμη του Θεού προς την σωτηρία, και θα απολαύσουν την αποκτηθείσα κληρονομιά τους, αφού είναι χαραγμένοι στις παλάμες των χεριών Του, και τα ονόματά τους έχουν γραφτεί στο βιβλίο της ζωής από όλη την αιωνιότητα.3

1 Ιωάννην 10:28-29, Φιλιππησίους 1:6, Β΄ Τιμόθεον 2:19, Α΄ Ιωάννη 2:19

2 Ψαλμός 89:31-32, Α΄ Κορινθίους 11:32

3 Μαλαχίας 3:6

 

Παράγραφος 2. Η επιμονή των αγίων δεν εξαρτάται από την ελεύθερη βούλησή τους, αλλά από το αμετάβλητο διάταγμα της εκλογής,4 που απορρέει από την ελεύθερη και αμετάβλητη αγάπη του Θεού Πατρός, από την αποτελεσματικότητα της αξίας και της μεσολάβησης του Ιησού Χριστού και την ένωση με Αυτόν,5 από τον όρκο του Θεού,6 από την μόνιμη κατοικία του Πνεύματός Του και του σπέρματος του Θεού μέσα τους,7 και τη φύση της διαθήκης της χάρης.8 Όλοι αυτοί οι παράγοντες εγγυώνται με βεβαιότητα πως οι άγιοι θα επιμείνουν μέχρι τέλους χωρίς να αποτύχουν.

4 Ρωμαίους 8:30, Ρωμαίους 9:11,16

5 Ρωμαίους 5:9-10, Ιωάννην 14:19

6 Εβραίους 6:17-18

7 Α΄ Ιωάννη 3:9

8 Ιερεμίας 32:40

 

Παράγραφος 3. Οι άγιοι, μέσω του πειρασμού του Σατανά και του κόσμου, με την επικρατούσα διαφθορά που παραμένει σ’ αυτούς, και την παραμέληση των μέσων συντήρησής τους, μπορούν να υποπέσουν σε οδυνηρές αμαρτίες, και για κάποιο χρονικό διάστημα να συνεχίσουν σ’ αυτές·9 και λόγω αυτών πέφτουν στη δυσαρέσκεια του Θεού και θλίβουν το Αγίο Πνεύμα,10 βλάπτουν τις χάρες τους και τις ανέσεις τους,11 σκληρύνεται η καρδιά τους και τραυματίζεται η συνείδησή τους,12 πονούν και σκανδαλίζουν άλλους, και φέρνουν προσωρινές τιμωρίες στον εαυτό τους·13 ωστόσο θα ανανεώσουν τη μετάνοια τους και θα διατηρηθούν μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό μέχρι τέλους.14

9 Ματθαίον 26:70,74

10 Ησαΐας 64:5,9, Εφεσίους 4:30

11 Ψαλμός 51:10,12

12 Ψαλμός 32:3-4

13 Β΄ Σαμουήλ 12:14

14 Λουκάν 22:32,62

 

Ιωάννην 10:28-29
28Και εγώ δίνω σ' αυτά αιώνια ζωή· και δεν θα χαθούν στον αιώνα, και κανένας δεν θα τα αρπάξει από το χέρι μου.
29Ο Πατέρας μου, ο οποίος μου τα έδωσε, είναι μεγαλύτερος από όλους· και κανένας δεν μπορεί να τα αρπάξει από το χέρι τού Πατέρα μου.
Φιλιππησίους 1:6
6επειδή, είμαι βέβαιος, ακριβώς σε τούτο, ότι εκείνος που άρχισε σε σας ένα καλό έργο, θα το επιτελέσει μέχρι την ημέρα τού Ιησού Χριστού.
Β΄ Τιμόθεον 2:19
19Όμως, το στερεό θεμέλιο του Θεού μένει, έχοντας τούτη τη σφραγίδα: Ο Κύριος γνωρίζει αυτούς που είναι δικοί του· και: Ας απομακρυνθεί από την αδικία καθένας που ονομάζει το όνομα του Χριστού.
Α΄ Ιωάννη 2:19
19Βγήκαν από ανάμεσά μας, αλλά δεν ήσαν από μας· επειδή, αν ήσαν από μας, θα έμεναν μαζί μας. Αλλά [βγήκαν από ανάμεσά μας], για να φανερωθούν ότι όλοι δεν είναι από μας.
Ψαλμός 89:31-32
31αν παραβούν τα διατάγματά μου, και δεν φυλάξουν τις εντολές μου·
32τότε, θα επισκεφθώ τις παραβάσεις τους με ράβδο, και τις παρανομίες τους με πληγές.
Α΄ Κορινθίους 11:32
32Αλλά, όταν κρινόμαστε, παιδαγωγούμαστε από τον Κύριο, για να μη κατακριθούμε μαζί με τον κόσμο.
Μαλαχίας 3:6
6Επειδή, εγώ [είμαι] ο Κύριος· δεν αλλοιώνομαι· γι' αυτό, εσείς, οι γιοι Ιακώβ, δεν απολεστήκατε.
Ρωμαίους 8:30
30και όσους προόρισε, τούτους και κάλεσε· και όσους κάλεσε, τούτους και δικαίωσε· και όσους δικαίωσε, τούτους και δόξασε.
Ρωμαίους 9:11,16
11(επειδή, πριν ακόμα γεννηθούν [τα παιδιά], και πριν κάνουν κάτι, αγαθό ή κακό, για να μένει ο προορισμός τού Θεού κατ' εκλογήν, όχι από τα έργα, αλλά από εκείνον που καλεί),
16Άρα, λοιπόν, δεν [εξαρτάται] από εκείνον που θέλει ούτε από εκείνον που τρέχει, αλλά από τον Θεό που ελεεί.
Ρωμαίους 5:9-10
9πολύ περισσότερο, λοιπόν, αφού τώρα ανακηρυχθήκαμε δίκαιοι με βάση το αίμα του, θα σωθούμε από την οργή διαμέσου αυτού.
10Επειδή, αν, ενώ ήμασταν εχθροί, συμφιλιωθήκαμε με τον Θεό διαμέσου του θανάτου τού Υιού του, πολύ περισσότερο, εφόσον συμφιλιωθήκαμε, θα σωθούμε με τη ζωή του.
Ιωάννην 14:19
19Λίγο ακόμα, και ο κόσμος δεν με βλέπει πλέον· εσείς, όμως, με βλέπετε· επειδή, εγώ ζω, κι εσείς θα ζείτε.
Εβραίους 6:17-18
17Προς τον οποίο, ο Θεός, θέλοντας να δείξει περισσότερο προς τους κληρονόμους τής υπόσχεσης το αμετάθετο της βουλής του, μεταχειρίστηκε ως μέσον τον όρκο·
18ώστε, διαμέσου δύο πραγμάτων αμετάθετων, στα οποία είναι αδύνατον να πει ψέματα ο Θεός, να έχουμε ισχυρή παρηγοριά όσοι καταφύγαμε στο να κρατήσουμε την ελπίδα που βρίσκεται μπροστά μας·
Α΄ Ιωάννη 3:9
9Καθένας που έχει γεννηθεί από τον Θεό, δεν πράττει αμαρτία, για τον λόγο ότι δικό του σπέρμα μένει μέσα σ' αυτόν, και δεν μπορεί να αμαρτάνει, επειδή γεννήθηκε από τον Θεό.
Ιερεμίας 32:40
40και θα τους κάνω μια αιώνια διαθήκη, ότι δεν θα αποστρέψω από πίσω τους, για να τους αγαθοποιώ· και θα δώσω τον φόβο μου στις καρδιές τους, για να μη αποστατήσουν από μένα·
Ματθαίον 26:70,74
70Και εκείνος αρνήθηκε μπροστά σε όλους, λέγοντας: Δεν ξέρω τι λες.
74Τότε, άρχισε να αναθεματίζει και να ορκίζεται ότι: Δεν γνωρίζω τον άνθρωπο. Κι αμέσως λάλησε ο πετεινός.
Ησαΐας 64:5,9
5Έρχεσαι σε συνάντηση εκείνου που ευφραίνεται και εργάζεται δικαιοσύνη, εκείνων που σε θυμούνται στους δρόμους σου· δες, οργίστηκες, επειδή εμείς αμαρτήσαμε· αν μέναμε μέσα σ' αυτούς, θα σωζόμασταν;
9Μη οργίζεσαι υπερβολικά, Κύριε, ούτε να θυμάσαι πάντοτε την ανομία· [και], τώρα, επίβλεψε, παρακαλούμε· όλοι είμαστε λαός σου.
Εφεσίους 4:30
30Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού, με το οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα τής απολύτρωσης.
Ψαλμός 51:10,12
10Κτίσε μέσα μου, Θεέ, μια καθαρή καρδιά· και ένα ευθύ πνεύμα ανανέωσε μέσα μου.
12Απόδωσέ μου την αγαλλίαση της σωτηρίας σου, και με ηγεμονικό πνεύμα στήριξέ με.
Ψαλμός 32:3-4
3Όταν αποσιώπησα, τα κόκαλά μου πάλιωσαν από τον ολολυγμό μου όλη την ημέρα·
4επειδή, ημέρα και νύχτα το χέρι σου έγινε βαρύ επάνω μου· η υγρότητά μου μεταβλήθηκε σε καλοκαιριάτικη ξηρασία. (Διάψαλμα).
Β΄ Σαμουήλ 12:14
14επειδή, όμως, με την πράξη αυτή έδωσες μεγάλη αφορμή στους εχθρούς τού Κυρίου να βλασφημούν, γι' αυτό, το παιδί που γεννήθηκε σε σένα θα πεθάνει οπωσδήποτε.
Λουκάν 22:32,62
32Πλην, εγώ δεήθηκα για σένα για να μη εκλείψει η πίστη σου· κι εσύ, όταν κάποτε επιστρέψεις, στήριξε τους αδελφούς σου.
62Και ο Πέτρος, βγαίνοντας έξω, έκλαψε πικρά.