Ομολογία Πίστεως του 1689

Κεφάλαιο 18

 

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ

ΤΗΣ ΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

 

Παράγραφος 1. Αν και οι προσωρινοί πιστοί και άλλοι μη αναγεννημένοι άνθρωποι, μπορούν μάταια να παραπλανήσουν τους εαυτούς τους με ψεύτικες ελπίδες και σαρκικές υποθέσεις ότι βρίσκονται υπό την εύνοια του Θεού και σε κατάσταση σωτηρίας, η οποία ελπίδα τους θα χαθεί·1 αυτοί που πιστεύουν πραγματικά στον Κύριο Ιησού, και που Τον αγαπούν με ειλικρίνεια, προσπαθώντας να περπατήσουν με όλη τους την καλή συνείδηση ενώπιόν Του, μπορούν σε αυτή τη ζωή να είναι βέβαιοι ότι σίγουρα βρίσκονται στην κατάσταση της χάρης, και μπορούν να χαίρονται στην ελπίδα της δόξας του Θεού,2 στην οποία ελπίδα ποτέ δεν θα ντροπιαστούν.3

1 Ιώβ 8:13-14, Ματθαίον 7:22-23

2 Α΄ Ιωάννη 2:3, Α΄ Ιωάννη 3:14,18, Α΄ Ιωάννη 3:19,21, Α΄ Ιωάννη 3:24, Α΄ Ιωάννη 5:13

3 Ρωμαίους 5:2,5

 

Παράγραφος 2. Αυτή η βεβαιότητα δεν είναι μια απλή εικεσία και πιθανή πεποίθηση που στηρίζεται σε μια πιθανώς λανθασμένη ελπίδα, αλλά είναι μία αλάνθαστη βεβαίωση της πίστης,4 θεμελιωμένη επάνω στο αίμα και στη δικαιοσύνη του Χριστού που αποκαλύπτεται στο Ευαγγέλιο·5 και επίσης στα εσωτερικά αποδεικτικά στοιχεία των χάρεων του Αγίου Πνεύματος εις τις οποίες γίνονται υποσχέσεις,6 και στη μαρτυρία του Πνεύματος της υιοθεσίας, που μαρτυρά μαζί με τα πνεύματά μας ότι είμαστε παιδιά του Θεού·7 και ως αποτέλεσμα αυτής της μαρτυρίας, η καρδιά διατηρείται ταπεινή και άγια.8

4 Εβραίους 6:11,19

5 Εβραίους 6:17-18

6 Β΄ Πέτρου 1:4-5, Β΄ Πέτρου 1:10-11

7 Ρωμαίους 8:15-16

8 Α΄ Ιωάννη 3:1-3

 

Παράγραφος 3. Αυτή η αλάνθαστη βεβαίωση δεν είναι στοιχειώδες μέρος της πίστης, αλλά ένας αληθινός πιστός μπορεί να περιμένει πολύ, και να αγωνιστεί με πολλές δυσκολίες πριν γίνει κοινωνός αυτής·9 όμως καθώς το Πνεύμα τον καθιστά ικανό να γνωρίζει τα πράγματα τα οποία του έχουν δωθεί ελεύθερα απ’ τον Θεό, αυτός μπορεί, χωρίς κάποια εξαιρετική αποκάλυψη, με τη σωστή χρήση των μέσων, να φτάσει στη βεβαίωση·10 και ως εκ τούτου, είναι καθήκον του καθενός να δείξει τη δέουσα επιμέλεια για να κάνει βέβαιη την κλήση και την εκλογή του, ώστε η καρδιά του να μεγαλώσει εν την ειρήνη και την χαρά εν το Άγιο Πνεύμα, στην αγάπη και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, και στη δύναμη και την ευθυμία των καθηκόντων της υπακοής, που είναι οι σωστοί καρποί της βεβαίωσης·11 η οποία σε καμία περίπτωση δεν οδηγεί τον άνθρωπο να ζει ανήθικα.12

9 Ησαΐας 50:10, Ψαλμός 88:1-18, Ψαλμός 77:1-12

10 Α΄ Ιωάννη 4:13, Εβραίους 6:11-12

11 Ρωμαίους 5:1-2,5, Ρωμαίους 14:17, Ψαλμός 119:32

12 Ρωμαίους 6:1-2, Τίτον 2:11-12,14

 

Παράγραφος 4. Οι αληθινοί πιστοί μπορούν να δουν τη βεβαίωση της σωτηρίας τους, με διάφορους τρόπους, να κλονίζεται, να μειώνεται, και να διακόπτεται· λόγω αμέλειας της διατήρησής της,13 με την πτώση σε κάποια συγκεκριμένη αμαρτία που πληγώνει τη συνείδηση και θλίβει το Πνεύμα·14 λόγω κάποιου ξαφνικού ή σφοδρού πειρασμού,15 ή αν ο Θεός αποσύρει το φως του προσώπου Του και προκαλέσει ακόμη και σ’ αυτούς που τον φοβούνται να περπατήσουν στο σκοτάδι και να μην έχουν φως.16 Όμως, δεν μένουν ποτέ χωρίς το σπέρμα του Θεού17 και τη ζωή της πίστης,18 την αγάπη του Χριστού και των αδελφών, την ειλικρίνεια της καρδιάς και την συνείδηση του καθηκόντος, και λόγω αυτών και της λειτουργίας του Πνεύματος, αυτή η βεβαίωση μπορεί την κατάλληλη στγμή να αναβιώσει.19 Εν τω μεταξύ, οι ίδιες αυτές επιρροές τούς διατηρούν από την απόλυτη απελπισία.20

13 Άσμα Ασμάτων 5:2-3,6

14 Ψαλμός 51:8,12, Ψαλμός 51:14

15 Ψαλμός 116:11, Ψαλμός 77:7-8, Ψαλμός 31:22

16 Ψαλμός 30:7

17 Α΄ Ιωάννη 3:9

18 Λουκάν 22:32

19 Ψαλμός 42:5,11

20 Θρήνοι 3:26-31

 

Ιώβ 8:13-14
13Έτσι [είναι] οι δρόμοι όλων εκείνων που ξεχνούν τον Θεό· και η ελπίδα τού υποκριτή θα χαθεί·
14η ελπίδα του θα κοπεί, και το θάρρος του [θα είναι] όπως ο ιστός τής αράχνης.
Ματθαίον 7:22-23
22Πολλοί θα μου πουν κατά την ημέρα εκείνη: Κύριε, Κύριε, δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου, και στο ονομά σου εκβάλαμε δαιμόνια, και στο όνομά σου κάναμε πολλά θαύματα;
23Και, τότε, θα ομολογήσω σ' αυτούς, ότι: Ποτέ δεν σας γνώρισα· φεύγετε από μένα εσείς που εργάζεστε την ανομία.
Α΄ Ιωάννη 2:3
3Και με τούτο γνωρίζουμε ότι τον γνωρίσαμε, αν τηρούμε τις εντολές του.
Α΄ Ιωάννη 3:14,18
14Εμείς γνωρίζουμε ότι έχουμε μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή, επειδή αγαπάμε τους αδελφούς· εκείνος που δεν αγαπάει τον αδελφό [του], μένει μέσα στον θάνατο.
18Παιδάκια μου, μη αγαπάμε με λόγια ούτε με [τη] γλώσσα, αλλά με έργα και αλήθεια.
Α΄ Ιωάννη 3:19,21
19Και από τούτο γνωρίζουμε ότι είμαστε από την αλήθεια, και θα πείσουμε την καρδιά μας μπροστά του·
21Αγαπητοί, αν η καρδιά μας δεν μας κατακρίνει, έχουμε παρρησία προς τον Θεό·
Α΄ Ιωάννη 3:24
24Και όποιος τηρεί τις εντολές του, μένει σε ενότητα μ' αυτόν, κι αυτός σε ενότητα με εκείνον· και από τούτο γνωρίζουμε ότι μένει μέσα μας, από το Πνεύμα που μας έδωσε.
Α΄ Ιωάννη 5:13
13Αυτά [τα] έγραψα σε σας που πιστεύετε στο όνομα του Υιού τού Θεού, για να γνωρίζετε ότι έχετε αιώνια ζωή, και για να πιστεύετε στο όνομα του Υιού τού Θεού.
Ρωμαίους 5:2,5
2διαμέσου τού οποίου λάβαμε και την είσοδο με την πίστη σε τούτη τη χάρη, στην οποία στεκόμαστε· και καυχώμαστε στην ελπίδα τής δόξας τού Θεού.
5η δε ελπίδα δεν ντροπιάζει, δεδομένου ότι η αγάπη τού Θεού είναι ξεχυμένη μέσα στις καρδιές μας διαμέσου τού Αγίου Πνεύματος, που δόθηκε σε μας.
Εβραίους 6:11,19
11Επιθυμούμε, όμως, κάθε ένας από σας να δείχνει την ίδια επιμέλεια προς την πλήρη βεβαιότητα της ελπίδας μέχρι τέλους·
19την οποία έχουμε, ως άγκυρα της ψυχής και ασφαλή και βέβαιη, και η οποία μπαίνει μέσα στο εσωτερικό τού καταπετάσματος·
Εβραίους 6:17-18
17Προς τον οποίο, ο Θεός, θέλοντας να δείξει περισσότερο προς τους κληρονόμους τής υπόσχεσης το αμετάθετο της βουλής του, μεταχειρίστηκε ως μέσον τον όρκο·
18ώστε, διαμέσου δύο πραγμάτων αμετάθετων, στα οποία είναι αδύνατον να πει ψέματα ο Θεός, να έχουμε ισχυρή παρηγοριά όσοι καταφύγαμε στο να κρατήσουμε την ελπίδα που βρίσκεται μπροστά μας·
Β΄ Πέτρου 1:4-5
4διαμέσου των οποίων δωρήθηκαν σε μας οι πιο μεγάλες και πολύτιμες υποσχέσεις, ώστε διαμέσου αυτών να γίνετε κοινωνοί θείας φύσης, έχοντας αποφύγει τη διαφθορά, [που υπάρχει] μέσα στον κόσμο, διαμέσου τής επιθυμίας.
5Και ακριβώς δε γι' αυτό, αφού καταβάλετε κάθε επιμέλεια, προσθέστε στην πίστη σας την αρετή, στην αρετή δε τη γνώση,
Β΄ Πέτρου 1:10-11
10Γι' αυτό, αδελφοί, επιμεληθείτε περισσότερο να κάνετε βέβαιη την κλήση και την εκλογή σας· καθόσον, κάνοντας αυτά, δεν θα φταίξετε ποτέ.
11Επειδή, έτσι θα σας δοθεί κατά πλούσιο τρόπο η είσοδος στην αιώνια βασιλεία τού Κυρίου μας και Σωτήρα Ιησού Χριστού.
Ρωμαίους 8:15-16
15Δεδομένου ότι, δεν λάβατε πνεύμα δουλείας, ώστε πάλι να φοβάστε, αλλά λάβατε πνεύμα υιοθεσίας, με το οποίο κράζουμε: Αββά, Πατέρα.
16Το ίδιο το Πνεύμα δίνει μαρτυρία, μαζί με το πνεύμα μας, ότι είμαστε παιδιά τού Θεού.
Α΄ Ιωάννη 3:1-3
1Δέστε τι είδους αγάπη έδωσε σε μας ο Πατέρας, ώστε να ονομαστούμε παιδιά τού Θεού. Γι' αυτό ο κόσμος δεν μας γνωρίζει, επειδή δεν γνώρισε αυτόν.
2Αγαπητοί, τώρα είμαστε παιδιά τού Θεού· κι ακόμα δεν φανερώθηκε τι πρόκειται να είμαστε· γνωρίζουμε, όμως, ότι, όταν φανερωθεί, θα είμαστε όμοιοι μ' αυτόν· επειδή θα τον δούμε καθώς είναι.
3Και καθένας που έχει αυτή την ελπίδα επάνω σ' αυτόν, αγνίζει τον εαυτό του, όπως εκείνος είναι αγνός.
Ησαΐας 50:10
10Ποιος [είναι] αναμεταξύ σας που φοβάται τον Κύριο, που υπακούει στη φωνή τού δούλου του; Αυτός, και αν περπατάει [μέσα σε] σκοτάδι, και δεν έχει φως, ας έχει θάρρος στο όνομα του Κυρίου, και ας επιστηρίζεται στον Θεό του.
Ψαλμός 88:1-18
1Ωδή ψαλμού για τους γιους τού Κορέ, στον αρχιμουσικό σε Μαχαλάθ-λεανώθ, Μασχίλ τού Αιμάν, του Εζραϊτη. ΚΥΡΙΕ, ο Θεός τής σωτηρίας μου, ημέρα [και] νύχτα έκραξα μπροστά σου·
2ας έρθει μπροστά σου η προσευχή μου· στρέψε το αυτί σου στην κραυγή μου·
3επειδή, η ψυχή μου γέμισε από κακά, και η ψυχή μου πλησιάζει στον άδη.
4Συγκαταριθμήθηκα μαζί μ' αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο· έγινα σαν άνθρωπος που δεν έχει δύναμη·
5εγκαταλειμμένος ανάμεσα στους νεκρούς, όπως οι θανατωμένοι, που κείτονται στον τάφο, τους οποίους δεν τους θυμάσαι πλέον, και οι οποίοι αποκόπηκαν από το χέρι σου.
6Με έβαλες στον κατώτατο λάκκο, στο σκοτάδι, στα βάθη.
7Επάνω μου στηρίχτηκε ο θυμός σου, και επάνω [μου] έφερες όλα τα κύματά σου. (Διάψαλμα).
8Απομάκρυνες από μένα τους γνωστούς μου· βδέλυγμα με έκανες σ' αυτούς· αποκλείστηκα, και δεν μπορώ να βγω έξω.
9Το μάτι μου ατόνησε από τη θλίψη· σε επικαλέστηκα, Κύριε, όλη την ημέρα· άπλωσα σε σένα τα χέρια μου.
10Μήπως θα κάνεις θαυμαστά [έργα] στους νεκρούς; Ή, μήπως θα σηκωθούν οι νεκροί [και] θα σε αινέσουν; (Διάψαλμα).
11Μήπως στον τάφο θα διηγούνται το έλεός σου [ή] την αλήθεια σου μέσα στη φθορά;
12Μήπως θα γίνουν γνωστά τα θαυμαστά σου [έργα] στο σκοτάδι, και η δικαιοσύνη σου στον τόπο τής λησμονιάς;
13Εγώ, όμως, έκραξα σε σένα, Κύριε· και το πρωί η προσευχή μου θα σε προφτάσει.
14Γιατί, Κύριε, απορρίπτεις την ψυχή μου, αποκρύπτεις το πρόσωπό σου από μένα;
15Είμαι θλιμμένος και βρίσκομαι σε αγωνία θανάτου από τη νιότη μου· δοκιμάζω τους φόβους σου, [και] βρίσκομαι σε αμηχανία.
16Επάνω μου πέρασαν [όλα] τα είδη τής οργής σου· οι τρόμοι σου με αφάνισαν.
17Με περιτριγύρισαν σαν νερά, όλη την ημέρα· με περικύκλωσαν μαζί.
18Απομάκρυνες από μένα τον αγαπητό και τον φίλο· οι γνωστοί μου δεν φαίνονται.
Ψαλμός 77:1-12
1Στον αρχιμουσικό, για τον Ιεδουθούν. Ψαλμός τού Ασάφ. Η ΦΩΝΗ μου [στρέφεται] προς τον Θεό, και βόησα· η φωνή μου [στρέφεται] προς τον Θεό, και μου έδωσε ακρόαση.
2Σε ημέρα θλίψης μου εκζήτησα τον Κύριο· τη νύχτα άπλωνα τα χέρια μου, και δεν σταματούσα· η ψυχή μου δεν ήθελε να παρηγορηθεί.
3Θυμήθηκα τον Θεό, και ταράχτηκα· διαλογίστηκα, και λιγοψύχησε το πνεύμα μου. (Διάψαλμα).
4Κράτησες τα μάτια μου σε αγρύπνια· ταράχτηκα, και δεν μπόρεσα να μιλήσω.
5Σκέφτηκα τις αρχαίες ημέρες, τα χρόνια των αιώνων.
6Ανακαλώ σε ανάμνηση το τραγούδι μου· τη νύχτα σκέφτομαι μαζί με την καρδιά μου, και το πνεύμα μου διερευνά·
7μήπως ο Κύριος με αποβάλει αιώνια, και δεν θα είναι πλέον ευμενής;
8Ή, εξέλιπε για πάντα το έλεός του; Σταμάτησε ο λόγος [του] σε γενεά και γενεά;
9Μήπως ο Θεός ξέχασε να ελεεί; Μήπως, μέσα στην οργή [του], κλείσει τους οικτιρμούς του; (Διάψαλμα).
10Τότε, είπα: Αδυναμία μου [είναι] τούτο· αλλοιώνεται το δεξί [χέρι] τού Υψίστου;
11Θα θυμάμαι τα έργα τού Κυρίου· ναι, θα θυμάμαι τα θαυμάσιά σου που είναι εξαρχής·
12και θα μελετώ σε όλα τα έργα σου, και για τις πράξεις σου θα συλλογίζομαι.
Α΄ Ιωάννη 4:13
13Από τούτο γνωρίζουμε ότι μένουμε σε ενότητα μ' αυτόν κι αυτός σε ενότητα με μας, επειδή από το Πνεύμα του έδωσε σε μας.
Εβραίους 6:11-12
11Επιθυμούμε, όμως, κάθε ένας από σας να δείχνει την ίδια επιμέλεια προς την πλήρη βεβαιότητα της ελπίδας μέχρι τέλους·
12για να μη γίνετε νωθροί, αλλά μιμητές αυτών που με πίστη και μακροθυμία κληρονομούν τις υποσχέσεις.
Ρωμαίους 5:1-2,5
1Αφού, λοιπόν, ανακηρυχθήκαμε δίκαιοι με την πίστη, έχουμε ειρήνη με τον Θεό διαμέσου τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού,
2διαμέσου τού οποίου λάβαμε και την είσοδο με την πίστη σε τούτη τη χάρη, στην οποία στεκόμαστε· και καυχώμαστε στην ελπίδα τής δόξας τού Θεού.
5η δε ελπίδα δεν ντροπιάζει, δεδομένου ότι η αγάπη τού Θεού είναι ξεχυμένη μέσα στις καρδιές μας διαμέσου τού Αγίου Πνεύματος, που δόθηκε σε μας.
Ρωμαίους 14:17
17Δεδομένου ότι, η βασιλεία τού Θεού δεν είναι φαγητό και πιοτό, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω·
Ψαλμός 119:32
32Θα τρέχω τον δρόμο των προσταγμάτων σου, όταν πλατύνεις την καρδιά μου. Ε
Ρωμαίους 6:1-2
1Τι θα πούμε, λοιπόν; Θα επιμένουμε στην αμαρτία, για να περισσεύσει η χάρη;
2Μη γένοιτο· [εμείς] που πεθάναμε ως προς την αμαρτία, πώς θα ζήσουμε πλέον μέσα σ' αυτή;
Τίτον 2:11-12,14
11Επειδή, φανερώθηκε η σωτήρια χάρη τού Θεού προς όλους τούς ανθρώπους,
12η οποία μάς διδάσκει να αρνηθούμε την ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες, και να ζήσουμε με σωφροσύνη και με δικαιοσύνη και με ευσέβεια στον παρόντα αιώνα,
14ο οποίος έδωσε τον εαυτό του για χάρη μας, για να μας λυτρώσει από κάθε ανομία, και να μας καθαρίσει για τον εαυτό του λαόν εκλεκτό, ζηλωτήν καλών έργων.
Άσμα Ασμάτων 5:2-3,6
2Εγώ κοιμάμαι, αλλ' η καρδιά μου αγρυπνάει· η φωνή τού αγαπητού μου· κρούει· «Άνοιξέ μου, αδελφή μου, αγαπητή μου, περιστερά μου, αψεγάδιαστή μου· επειδή, το κεφάλι μου γέμισε από δρόσο, οι πλόκαμοι των μαλλιών μου από σταγόνες της νύχτας».
3«Ξεντύθηκα τον χιτώνα μου· πώς να τον φορέσω ξανά; Ένιψα τα πόδια μου· πώς να τα μολύνω ξανά;».
6Εγώ άνοιξα στον αγαπητό μου· αλλ' ο αγαπητός μου σύρθηκε, έφυγε· η ψυχή μου λιποθύμησε στον λόγο του· τον αναζήτησα, και δεν τον βρήκα· του φώναξα, αλλά δεν μου απάντησε.
Ψαλμός 51:8,12
8Κάνε με να ακούσω αγαλλίαση και ευφροσύνη, [για να] ευφρανθούν τα κόκαλα [που] έσπασες.
12Απόδωσέ μου την αγαλλίαση της σωτηρίας σου, και με ηγεμονικό πνεύμα στήριξέ με.
Ψαλμός 51:14
14Θεέ, ελευθέρωσέ με από αίματα, Θεέ της σωτηρίας μου· η γλώσσα μου θα ψάλλει τη δικαιοσύνη σου με αγαλλίαση.
Ψαλμός 116:11
11μέσα στην έκπληξή μου εγώ είπα: Κάθε άνθρωπος [είναι] ψεύτης.
Ψαλμός 77:7-8
7μήπως ο Κύριος με αποβάλει αιώνια, και δεν θα είναι πλέον ευμενής;
8Ή, εξέλιπε για πάντα το έλεός του; Σταμάτησε ο λόγος [του] σε γενεά και γενεά;
Ψαλμός 31:22
22Και μέσα στην έκπληξή μου εγώ είπα: Απορρίφθηκα μπροστά από τα μάτια σου· όμως, εσύ άκουσες τη φωνή των δεήσεών μου, όταν βόησα σε σένα.
Ψαλμός 30:7
7Κύριε, με την ευμένειά σου στερέωσες το βουνό μου. Έκρυψες το πρόσωπό σου, [και] ταράχτηκα.
Α΄ Ιωάννη 3:9
9Καθένας που έχει γεννηθεί από τον Θεό, δεν πράττει αμαρτία, για τον λόγο ότι δικό του σπέρμα μένει μέσα σ' αυτόν, και δεν μπορεί να αμαρτάνει, επειδή γεννήθηκε από τον Θεό.
Λουκάν 22:32
32Πλην, εγώ δεήθηκα για σένα για να μη εκλείψει η πίστη σου· κι εσύ, όταν κάποτε επιστρέψεις, στήριξε τους αδελφούς σου.
Ψαλμός 42:5,11
5Γιατί είσαι περίλυπη, ψυχή μου; Και γιατί ταράζεσαι μέσα μου; Έλπισε στον Θεό· επειδή, ακόμα θα τον υμνώ· το πρόσωπό του είναι σωτηρία.
11Γιατί είσαι περίλυπη ψυχή μου; Και γιατί ταράζεσαι μέσα μου; Έλπισε στον Θεό· επειδή, ακόμα θα τον υμνώ· [αυτός είναι] η σωτηρία τού προσώπου μου, και ο Θεός μου.
Θρήνοι 3:26-31
26Καλό είναι και να ελπίζει κανείς, και να εφησυχάζει στη σωτηρία τού Κυρίου.
27Καλό είναι στον άνθρωπο να βαστάζει ζυγό στη νιότη του.
28Θα κάθεται ολομόναχος και θα σιωπά, επειδή [ο Θεός] επέβαλε επάνω του φορτίο.
29Θα βάλει το στόμα του στο χώμα, ίσως υπάρχει ελπίδα.
30Θα δώσει το σαγόνι σ' αυτόν που τον ραπίζει· θα χορτάσει από ονειδισμό.
31Επειδή, ο Κύριος δεν απορρίπτει για πάντα·