Ψαλμοί

1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 · 70 · 71 · 72 · 73 · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 · 82 · 83 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89 · 90 · 91 · 92 · 93 · 94 · 95 · 96 · 97 · 98 · 99 · 100 · 101 · 102 · 103 · 104 · 105 · 106 · 107 · 108 · 109 · 110 · 111 · 112 · 113 · 114 · 115 · 116 · 117 · 118 · 119 · 120 · 121 · 122 · 123 · 124 · 125 · 126 · 127 · 128 · 129 · 130 · 131 · 132 · 133 · 134 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150

Ψαλμός 33

1 ΑΓΑΛΛΕΣΤΕ, δίκαιοι, στον Κύριο· στους ευθείς ταιριάζει η αίνεση.

2 Υμνείτε τον Κύριο με κιθάρα· με δεκάχορδο ψαλτήρι ψαλμωδήστε σ’ αυτόν.

3 Ψάλλετε σ’ αυτόν νέο τραγούδι· παίζετε καλά τα όργανά σας, με αλαλαγμό.

4 Επειδή, ο λόγος τού Κυρίου είναι ευθύς, και όλα τα έργα του με αλήθεια.

5 Αγαπάει δικαιοσύνη και κρίση· από το έλεος του Κυρίου είναι γεμάτη η γη.

6 Με τον λόγο τού Κυρίου έγιναν οι ουρανοί, και με την πνοή τού στόματός του ολόκληρη η στρατιά τους.

7 Συγκέντρωσε τα νερά τής θάλασσας σαν σωρό· έβαλε τις αβύσσους σε αποθήκες.

8 Ας φοβηθεί τον Κύριο ολόκληρη η γη· ας τρομάξουν απ’ αυτόν όλοι οι κάτοικοι της οικουμένης.

9 Επειδή, αυτός είπε, και έγινε· αυτός πρόσταξε, και στερεώθηκε.

10 Ο Κύριος ματαιώνει τη βουλή των εθνών, ανατρέπει τους συλλογισμούς των λαών.

11 Η βουλή τού Κυρίου μένει στον αιώνα· οι λογισμοί τής καρδιάς του από γενεά σε γενεά.

12 Μακάριο το έθνος, του οποίου ο Θεός είναι ο Κύριος· ο λαός, που έκλεξε για κληρονομιά του.

13 Ο Κύριος έσκυψε από τον ουρανό· είδε όλους τούς γιους των ανθρώπων.

14 Από τον τόπο τής κατοίκησής του θωρεί όλους τούς κατοίκους τής γης.

15 Εξίσου έπλασε τις καρδιές τους· γνωρίζει όλα τα έργα τους.

16 Ο βασιλιάς δεν σώζεται με πλήθος στρατεύματος· ο δυνατός δεν ελευθερώνεται με τη μεγάλη του ανδρεία.

17 Μάταιο το άλογο για σωτηρία· και δεν θα σώσει με την πολλή του δύναμη.

18 Δες, το μάτι τού Κυρίου βρίσκεται επάνω σ’ εκείνους που τον φοβούνται· επάνω σ’ εκείνους που ελπίζουν στο έλεός του·

19 για να ελευθερώσει την ψυχή τους από θάνατο, και σε καιρό πείνας να τους διαφυλάξει σε ζωή.

20 Η ψυχή μας προσμένει τον Κύριο· αυτός είναι βοηθός μας, και ασπίδα μας.

21 Επειδή, σ’ αυτόν θα ευφρανθεί η καρδιά μας, μια και στο όνομά του το άγιο ελπίσαμε.

22 Κύριε, ας πραγματοποιηθεί το έλεός σου επάνω μας, καθώς ελπίσαμε σε σένα.