Kεφάλαια

1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16

Α΄ Κορινθίους Κεφ. 12

1 ΣΕ σχέση δε με τα πνευματικά, αδελφοί, δεν θέλω να είστε σε άγνοια.

2 Ξέρετε ότι ήσασταν εθνικοί, παρασυρόμενοι, καθώς σερνόσασταν προς τα άφωνα είδωλα.

3 Γι’ αυτό, σας κάνω γνωστό ότι, κανένας που μιλάει διαμέσου τού Πνεύματος του Θεού, δεν λέει τον Ιησού ανάθεμα· και κανένας δεν μπορεί να πει τον Ιησού Κύριο, παρά μονάχα διαμέσου τού Αγίου Πνεύματος.

4 Υπάρχουν διαιρέσεις χαρισμάτων, το Πνεύμα όμως [είναι] το ίδιο·

5 υπάρχουν και διαιρέσεις διακονιών, ο Κύριος όμως [είναι] ο ίδιος·

6 υπάρχουν και διαιρέσεις ενεργημάτων, ο Θεός όμως είναι ο ίδιος, που ενεργεί τα πάντα μέσα σε όλους.

7 Σε κάθε έναν, όμως, δίνεται η φανέρωση του Πνεύματος προς το συμφέρον.

8 Επειδή, σε άλλον μεν δίνεται διαμέσου τού Πνεύματος λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα·

9 σε άλλον δε πίστη, διαμέσου τού ίδιου Πνεύματος· σε άλλον δε χαρίσματα θεραπειών, διαμέσου τού ίδιου Πνεύματος·

10 σε άλλον δε ενέργειες θαυμάτων, σε άλλον δε προφητεία, σε άλλον δε διακρίσεις πνευμάτων, σε άλλον δε γένη γλωσσών, σε άλλον δε ερμηνεία γλωσσών·

11 και όλα αυτά τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, που διανέμει, ξεχωριστά σε κάθε έναν, όπως [αυτό] θέλει.

12 Επειδή, καθώς το σώμα είναι ένα, και έχει πολλά μέλη, όλα όμως τα μέλη τού ενός σώματος, ενώ είναι πολλά, είναι ένα σώμα· έτσι και ο Χριστός.

13 Επειδή, όλοι εμείς βαπτιστήκαμε διαμέσου τού ενός Πνεύματος σε ένα σώμα, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες είτε δούλοι είτε ελεύθεροι· και όλοι ποτιστήκαμε σε ένα Πνεύμα.

14 Επειδή, το σώμα δεν είναι ένα μέλος, αλλά πολλά.

15 Αν το πόδι πει: Επειδή δεν είμαι χέρι, δεν είμαι από το σώμα· γι’ αυτό, τάχα, δεν είναι από το σώμα;

16 Και αν το αυτί πει: Επειδή δεν είμαι μάτι, δεν είμαι από το σώμα· γι’ αυτό, τάχα, δεν είναι από το σώμα;

17 Αν ολόκληρο το σώμα [είναι] μάτι, πού [είναι] η ακοή; Αν ολόκληρο [το σώμα είναι] ακοή, πού [είναι] η όσφρηση;

18 Αλλά, τώρα, ο Θεός έβαλε τα μέλη το κάθε ένα απ’ αυτά στο σώμα, όπως θέλησε.

19 Αν, όμως, όλα ήσαν ένα μέλος, πού [είναι] το σώμα;

20 Αλλά, τώρα μεν, [είναι] πολλά μέλη, όμως ένα σώμα.

21 Και δεν μπορεί το μάτι να πει στο χέρι: Δεν σε έχω ανάγκη· ή, πάλι, το κεφάλι να πει στα πόδια: Δεν σας έχω ανάγκη.

22 Αλλά, πολύ περισσότερο, τα μέλη τού σώματος, που φαίνοντα ότι είναι ασθενέστερα, αυτά είναι αναγκαία·

23 και εκείνα που νομίζουμε ότι είναι με λιγότερη τιμή στο σώμα, σ’ αυτά αποδίδουμε περισσότερη τιμή· και τα άσχημα [μέλη] μας έχουν περισσότερη ευσχημοσύνη.

24 Και τα ευσχήμονα [μέλη] μας δεν έχουν ανάγκη. Αλλά, ο Θεός συγκέρασε το σώμα, δίνοντας περισσότερη τιμή στο ευτελέστερο,

25 για να μη είναι σχίσμα μέσα στο σώμα, αλλά τα μέλη να φροντίζουν εξίσου, το ένα για το άλλο, προς το συμφέρον τους.

26 Και είτε ένα μέλος πάσχει, όλα τα μέλη συμπάσχουν· είτε ένα μέλος τιμάται, όλα τα μέλη χαίρονται μαζί.

27 Κι εσείς είστε σώμα τού Χριστού, και μέλη κατά μέρος.

28 Και άλλους μεν έβαλε ο Θεός μέσα στην εκκλησία, πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτες, τρίτον δασκάλους, έπειτα θαύματα, έπειτα χαρίσματα θεραπείας, βοήθειας, διακυβερνήσεις, γένη γλωσσών.

29 Μήπως όλοι [είναι] απόστολοι; Μήπως όλοι [είναι] προφήτες; Μήπως όλοι [είναι] δάσκαλοι; Μήπως όλοι [κάνουν] θαύματα;

30 Μήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπειών; Μήπως όλοι μιλούν γλώσσες; Μήπως όλοι διερμηνεύουν;

31 Ζητάτε δε με ζήλο τα μεγαλύτερα χαρίσματα· και επιπλέον σας δείχνω έναν δρόμο που σε υπερβολικό βαθμό υπερέχει.