Kεφάλαια

1 · 2 · 3 · 4

Φιλιππησίους Κεφ. 3

1 ΤΕΛΟΣ, αδελφοί μου, να χαίρεστε στον Κύριο· το να σας γράφω τα ίδια, σε μένα μεν δεν είναι ενοχλητικό, σε σας όμως είναι ασφαλές.

2 Προσέχετε τα σκυλιά, προσέχετε τους κακούς εργάτες, προσέχετε την κατατομή·

3 επειδή, εμείς είμαστε η περιτομή, αυτοί που λατρεύουμε τον Θεό με [το] πνεύμα, και καυχώμαστε στον Ιησού Χριστό, και μη έχοντας την πεποίθηση στη σάρκα.

4 Παρόλο που εγώ έχω πεποίθηση και στη σάρκα. Αν κάποιος άλλος νομίζει ότι έχει πεποίθηση στη σάρκα, εγώ περισσότερο·

5 μου έχει γίνει περιτομή την όγδοη ημέρα, [είμαι] από το γένος Ισραήλ, από τη φυλή Βενιαμίν, Εβραίος από Εβραίους, Φαρισαίος σύμφωνα με τον νόμο,

6 διώκτης τής εκκλησίας με ζήλο, σύμφωνα με τη δικαιοσύνη που [φανερώνεται] διαμέσου τού νόμου υπήρξα άμεμπτος·

7 όμως, εκείνα που ήσαν σε μένα κέρδη, αυτά [τα] θεώρησα ζημία για τον Χριστό.

8 Μάλιστα δε και θεωρώ ότι τα πάντα είναι ζημία απέναντι στο έξοχο της γνώσης τού Ιησού Χριστού τού Κυρίου μου· για τον οποίο ζημιώθηκα τα πάντα, και θεωρώ ότι είναι σκύβαλα, για να κερδίσω τον Χριστό,

9 και να βρεθώ σ’ αυτόν, μη έχοντας δική μου δικαιοσύνη, αυτή από τον νόμο, αλλά εκείνη διαμέσου τής πίστης τού Χριστού, τη δικαιοσύνη, αυτή από τον Θεό διαμέσου τής πίστης·

10 για να γνωρίσω αυτόν, και τη δύναμη της ανάστασής του, και την κοινωνία των παθημάτων του, συμμορφούμενος με τον θάνατό του·

11 αν κατά κάποιον τρόπο φτάσω στην εξανάσταση των νεκρών.

12 Όχι ότι έλαβα κιόλας [το βραβείο] ή έγινα ήδη τέλειος· τρέχω, όμως, πίσω απ’ αυτό, ίσως το αποκτήσω, για το οποίο και αποκτήθηκα από τον Ιησού Χριστό.

13 Αδελφοί, εγώ δεν στοχάζομαι τον εαυτό μου ότι [το] έχω αποκτήσει.

14 Αλλά, ένα [πράγμα κάνω], λησμονώντας μεν όσα [βρίσκονται] πίσω, επεκτεινόμενος δε σε όσα [βρίσκονται] μπροστά, τρέχω προς τον σκοπό, για το βραβείο τής άνω κλήσης τού Θεού εν Χριστώ Ιησού.

15 Όσοι, λοιπόν, είμαστε τέλειοι, ας φρονούμε τούτο· και αν φρονείτε κάτι κάπως διαφορετικά, κι αυτό θα σας το αποκαλύψει ο Θεός.

16 Όμως, σ’ εκείνο που φτάσαμε, ας περπατάμε σύμφωνα μ’ αυτόν τον κανόνα, ας φρονούμε το ίδιο.

17 Αδελφοί, γίνεστε συμμιμητές μου, και παρατηρείτε όσους απ’ αυτούς περπατούν έτσι, όπως έχετε εμάς ως υπόδειγμα.

18 Επειδή, πολλοί περπατούν, για τους οποίους πολλές φορές σάς έλεγα, τώρα και κλαίγοντας σας λέω, ότι [είναι] οι εχθροί τού σταυρού τού Χριστού·

19 το τέλος των οποίων [είναι η] απώλεια, των οποίων ο Θεός [είναι] η κοιλιά, και η δόξα τους μέσα στη ντροπή τους, οι οποίοι φρονούν τα επίγεια.

20 Επειδή, το πολίτευμά μας είναι στους ουρανούς, απ’ όπου και προσμένουμε Σωτήρα, τον Κύριο Ιησού Χριστό·

21 ο οποίος θα μετασχηματίσει το σώμα τής ταπείνωσής μας, ώστε να γίνει σύμμορφο με το σώμα τής δόξας του, σύμφωνα με την ενέργεια με την οποία μπορεί και να υποτάξει τα πάντα στον εαυτό του.