Ένδοξο σώμα

Α΄ Κορινθίους 15:35-49

Α΄ Κορινθίους 15:35-49
35Αλλά, θα πει κάποιος: Πώς ανασταίνονται οι νεκροί; Και με ποιο σώμα έρχονται;
36Άφρονα, εκείνο που εσύ σπέρνεις, δεν ζωογονείται, αν δεν πεθάνει.
37Και εκείνο που σπέρνεις, δεν σπέρνεις το σώμα που πρόκειται να γίνει, αλλά έναν γυμνό κόκκο, σιταριού ίσως ή κάποιον από τους υπόλοιπους.
38Ο Θεός, όμως, του δίνει σώμα όπως θέλησε, και σε κάθε ένα από τα σπέρματα το ιδιαίτερό [του] σώμα.
39Κάθε σάρκα δεν [είναι] η ίδια σάρκα· αλλά, άλλη μεν [είναι] η σάρκα των ανθρώπων, άλλη η σάρκα των κτηνών, άλλη δε η σάρκα των ψαριών, και άλλη των πτηνών.
40[Υπάρχουν] και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια· πλην, άλλη [είναι] η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η δόξα των επιγείων.
41Άλλη [είναι] η δόξα τού ήλιου, και άλλη η δόξα τού φεγγαριού, και άλλη η δόξα των αστεριών· επειδή, αστέρι από αστέρι διαφέρει σε δόξα.
42Έτσι και η ανάσταση των νεκρών· σπέρνεται με φθορά, ανασταίνεται με αφθαρσία·
43σπέρνεται χωρίς τιμή, ανασταίνεται με δόξα· σπέρνεται με ασθένεια, ανασταίνεται με δύναμη·
44σπέρνεται [ως] σώμα ζωικό, ανασταίνεται [ως] σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα ζωικό, υπάρχει και σώμα πνευματικό.
45Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Αδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί.
46Όμως, όχι πρώτα το πνευματικό, αλλά το ζωικό, έπειτα το πνευματικό.
47Ο πρώτος άνθρωπος [είναι] από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος από τον ουρανό.
48Όπως [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι· και όπως [είναι] ο επουράνιος τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.
49Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.

Ας φάμε κι ας πιούμε

Α΄ Κορινθίους 15:29-34

Α΄ Κορινθίους 15:35-49
35Αλλά, θα πει κάποιος: Πώς ανασταίνονται οι νεκροί; Και με ποιο σώμα έρχονται;
36Άφρονα, εκείνο που εσύ σπέρνεις, δεν ζωογονείται, αν δεν πεθάνει.
37Και εκείνο που σπέρνεις, δεν σπέρνεις το σώμα που πρόκειται να γίνει, αλλά έναν γυμνό κόκκο, σιταριού ίσως ή κάποιον από τους υπόλοιπους.
38Ο Θεός, όμως, του δίνει σώμα όπως θέλησε, και σε κάθε ένα από τα σπέρματα το ιδιαίτερό [του] σώμα.
39Κάθε σάρκα δεν [είναι] η ίδια σάρκα· αλλά, άλλη μεν [είναι] η σάρκα των ανθρώπων, άλλη η σάρκα των κτηνών, άλλη δε η σάρκα των ψαριών, και άλλη των πτηνών.
40[Υπάρχουν] και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια· πλην, άλλη [είναι] η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η δόξα των επιγείων.
41Άλλη [είναι] η δόξα τού ήλιου, και άλλη η δόξα τού φεγγαριού, και άλλη η δόξα των αστεριών· επειδή, αστέρι από αστέρι διαφέρει σε δόξα.
42Έτσι και η ανάσταση των νεκρών· σπέρνεται με φθορά, ανασταίνεται με αφθαρσία·
43σπέρνεται χωρίς τιμή, ανασταίνεται με δόξα· σπέρνεται με ασθένεια, ανασταίνεται με δύναμη·
44σπέρνεται [ως] σώμα ζωικό, ανασταίνεται [ως] σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα ζωικό, υπάρχει και σώμα πνευματικό.
45Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Αδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί.
46Όμως, όχι πρώτα το πνευματικό, αλλά το ζωικό, έπειτα το πνευματικό.
47Ο πρώτος άνθρωπος [είναι] από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος από τον ουρανό.
48Όπως [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι· και όπως [είναι] ο επουράνιος τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.
49Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.
Α΄ Κορινθίους 15:29-34
29Επειδή, τι θα κάνουν αυτοί που βαπτίζονται υπέρ των νεκρών; Αν πραγματικά οι νεκροί δεν ανασταίνονται, γιατί και βαπτίζονται υπέρ των νεκρών;
30Γιατί κι εμείς κινδυνεύουμε κάθε ώρα;
31Καθημερινά πεθαίνω, μα την καύχησή [μου] που έχω για σας στον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας.
32Αν κατά άνθρωπο πολέμησα στην Έφεσο με θηρία, ποιο είναι το όφελος σε μένα, αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται; «Ας φάμε και ας πιούμε· επειδή, αύριο πεθαίνουμε».
33Μη πλανιέστε· «τα καλά ήθη [τα] φθείρουν οι κακές συναναστροφές».
34Συνέρθετε στον εαυτό σας, όπως είναι δίκαιο, και μη αμαρτάνετε· επειδή, μερικοί έχουν αγνωσία Θεού· προς εντροπή σας το λέω.

Κοίμηση & Μετάσταση Θεοτόκου

Διάφορες Γραφές

Α΄ Κορινθίους 15:35-49
35Αλλά, θα πει κάποιος: Πώς ανασταίνονται οι νεκροί; Και με ποιο σώμα έρχονται;
36Άφρονα, εκείνο που εσύ σπέρνεις, δεν ζωογονείται, αν δεν πεθάνει.
37Και εκείνο που σπέρνεις, δεν σπέρνεις το σώμα που πρόκειται να γίνει, αλλά έναν γυμνό κόκκο, σιταριού ίσως ή κάποιον από τους υπόλοιπους.
38Ο Θεός, όμως, του δίνει σώμα όπως θέλησε, και σε κάθε ένα από τα σπέρματα το ιδιαίτερό [του] σώμα.
39Κάθε σάρκα δεν [είναι] η ίδια σάρκα· αλλά, άλλη μεν [είναι] η σάρκα των ανθρώπων, άλλη η σάρκα των κτηνών, άλλη δε η σάρκα των ψαριών, και άλλη των πτηνών.
40[Υπάρχουν] και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια· πλην, άλλη [είναι] η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η δόξα των επιγείων.
41Άλλη [είναι] η δόξα τού ήλιου, και άλλη η δόξα τού φεγγαριού, και άλλη η δόξα των αστεριών· επειδή, αστέρι από αστέρι διαφέρει σε δόξα.
42Έτσι και η ανάσταση των νεκρών· σπέρνεται με φθορά, ανασταίνεται με αφθαρσία·
43σπέρνεται χωρίς τιμή, ανασταίνεται με δόξα· σπέρνεται με ασθένεια, ανασταίνεται με δύναμη·
44σπέρνεται [ως] σώμα ζωικό, ανασταίνεται [ως] σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα ζωικό, υπάρχει και σώμα πνευματικό.
45Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Αδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί.
46Όμως, όχι πρώτα το πνευματικό, αλλά το ζωικό, έπειτα το πνευματικό.
47Ο πρώτος άνθρωπος [είναι] από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος από τον ουρανό.
48Όπως [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι· και όπως [είναι] ο επουράνιος τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.
49Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.
Α΄ Κορινθίους 15:29-34
29Επειδή, τι θα κάνουν αυτοί που βαπτίζονται υπέρ των νεκρών; Αν πραγματικά οι νεκροί δεν ανασταίνονται, γιατί και βαπτίζονται υπέρ των νεκρών;
30Γιατί κι εμείς κινδυνεύουμε κάθε ώρα;
31Καθημερινά πεθαίνω, μα την καύχησή [μου] που έχω για σας στον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας.
32Αν κατά άνθρωπο πολέμησα στην Έφεσο με θηρία, ποιο είναι το όφελος σε μένα, αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται; «Ας φάμε και ας πιούμε· επειδή, αύριο πεθαίνουμε».
33Μη πλανιέστε· «τα καλά ήθη [τα] φθείρουν οι κακές συναναστροφές».
34Συνέρθετε στον εαυτό σας, όπως είναι δίκαιο, και μη αμαρτάνετε· επειδή, μερικοί έχουν αγνωσία Θεού· προς εντροπή σας το λέω.

Ο θάνατος του θανάτου

Α΄ Κορινθίους 15:24-28

Α΄ Κορινθίους 15:35-49
35Αλλά, θα πει κάποιος: Πώς ανασταίνονται οι νεκροί; Και με ποιο σώμα έρχονται;
36Άφρονα, εκείνο που εσύ σπέρνεις, δεν ζωογονείται, αν δεν πεθάνει.
37Και εκείνο που σπέρνεις, δεν σπέρνεις το σώμα που πρόκειται να γίνει, αλλά έναν γυμνό κόκκο, σιταριού ίσως ή κάποιον από τους υπόλοιπους.
38Ο Θεός, όμως, του δίνει σώμα όπως θέλησε, και σε κάθε ένα από τα σπέρματα το ιδιαίτερό [του] σώμα.
39Κάθε σάρκα δεν [είναι] η ίδια σάρκα· αλλά, άλλη μεν [είναι] η σάρκα των ανθρώπων, άλλη η σάρκα των κτηνών, άλλη δε η σάρκα των ψαριών, και άλλη των πτηνών.
40[Υπάρχουν] και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια· πλην, άλλη [είναι] η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η δόξα των επιγείων.
41Άλλη [είναι] η δόξα τού ήλιου, και άλλη η δόξα τού φεγγαριού, και άλλη η δόξα των αστεριών· επειδή, αστέρι από αστέρι διαφέρει σε δόξα.
42Έτσι και η ανάσταση των νεκρών· σπέρνεται με φθορά, ανασταίνεται με αφθαρσία·
43σπέρνεται χωρίς τιμή, ανασταίνεται με δόξα· σπέρνεται με ασθένεια, ανασταίνεται με δύναμη·
44σπέρνεται [ως] σώμα ζωικό, ανασταίνεται [ως] σώμα πνευματικό. Υπάρχει σώμα ζωικό, υπάρχει και σώμα πνευματικό.
45Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Αδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί.
46Όμως, όχι πρώτα το πνευματικό, αλλά το ζωικό, έπειτα το πνευματικό.
47Ο πρώτος άνθρωπος [είναι] από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος από τον ουρανό.
48Όπως [ήταν] ο χωματένιος, τέτοιοι [είναι] και οι χωματένιοι· και όπως [είναι] ο επουράνιος τέτοιοι [θα είναι] και οι επουράνιοι.
49Και καθώς φορέσαμε την εικόνα του χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.
Α΄ Κορινθίους 15:29-34
29Επειδή, τι θα κάνουν αυτοί που βαπτίζονται υπέρ των νεκρών; Αν πραγματικά οι νεκροί δεν ανασταίνονται, γιατί και βαπτίζονται υπέρ των νεκρών;
30Γιατί κι εμείς κινδυνεύουμε κάθε ώρα;
31Καθημερινά πεθαίνω, μα την καύχησή [μου] που έχω για σας στον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας.
32Αν κατά άνθρωπο πολέμησα στην Έφεσο με θηρία, ποιο είναι το όφελος σε μένα, αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται; «Ας φάμε και ας πιούμε· επειδή, αύριο πεθαίνουμε».
33Μη πλανιέστε· «τα καλά ήθη [τα] φθείρουν οι κακές συναναστροφές».
34Συνέρθετε στον εαυτό σας, όπως είναι δίκαιο, και μη αμαρτάνετε· επειδή, μερικοί έχουν αγνωσία Θεού· προς εντροπή σας το λέω.
Α΄ Κορινθίους 15:24-28
24ύστερα [θα είναι] το τέλος, όταν παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό και Πατέρα· όταν καταργήσει κάθε αρχή και κάθε εξουσία και δύναμη.
25Επειδή, πρέπει να βασιλεύει, μέχρις ότου βάλει όλους τούς εχθρούς του κάτω από τα πόδια του·
26τελευταίος εχθρός καταργείται ο θάνατος.
27Επειδή, «όλα τα υπέταξε κάτω από τα πόδια του»· και όταν πει ότι όλα είναι υποταγμένα, [είναι] φανερό ότι εξαιρείται αυτός που υπέταξε σ' αυτόν τα πάντα.
28Και όταν τα πάντα υποταχθούν σ' αυτόν, τότε και ο ίδιος ο Υιός θα υποταχθεί σ' εκείνον ο οποίος υπέταξε σ' αυτόν τα πάντα, ώστε να είναι ο Θεός τα πάντα, σε όλα.