Άρωμα Χριστού

Β΄ Κορινθίους 2:12-17

Β΄ Κορινθίους 2:12-17
12Και όταν ήρθα στην Τρωάδα για [να κηρύξω] το ευαγγέλιο του Χριστού, και μου ανοίχτηκε θύρα εν Κυρίω, δεν είχα άνεση στο πνεύμα μου, επειδή δεν βρήκα τον Τίτο, τον αδελφό μου·
13αλλά, αφού τους αποχαιρέτησα, βγήκα στη Μακεδονία.
14Όμως, χάρη στον Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε διαμέσου τού Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή τής γνώσης του.
15Επειδή, είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σ' εκείνους που σώζονται και σ' εκείνους που χάνονται·
16σε τούτους μεν, οσμή θανάτου για θάνατο· σ' εκείνους δε, οσμή ζωής για ζωή. Και απέναντι σ' αυτά ποιος είναι ικανός;
17Επειδή, εμείς, όπως οι πολλοί, δεν καπηλεύουμε τον λόγο του Θεού, αλλά ως από ειλικρίνεια, αλλά ως από τον Θεό, κατάντικρυ μπροστά στον Θεό, μιλάμε εν Χριστώ.

Τα διανοήματα του σατανά

Β΄ Κορινθίους 2:3-11

Β΄ Κορινθίους 2:12-17
12Και όταν ήρθα στην Τρωάδα για [να κηρύξω] το ευαγγέλιο του Χριστού, και μου ανοίχτηκε θύρα εν Κυρίω, δεν είχα άνεση στο πνεύμα μου, επειδή δεν βρήκα τον Τίτο, τον αδελφό μου·
13αλλά, αφού τους αποχαιρέτησα, βγήκα στη Μακεδονία.
14Όμως, χάρη στον Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε διαμέσου τού Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή τής γνώσης του.
15Επειδή, είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σ' εκείνους που σώζονται και σ' εκείνους που χάνονται·
16σε τούτους μεν, οσμή θανάτου για θάνατο· σ' εκείνους δε, οσμή ζωής για ζωή. Και απέναντι σ' αυτά ποιος είναι ικανός;
17Επειδή, εμείς, όπως οι πολλοί, δεν καπηλεύουμε τον λόγο του Θεού, αλλά ως από ειλικρίνεια, αλλά ως από τον Θεό, κατάντικρυ μπροστά στον Θεό, μιλάμε εν Χριστώ.
Β΄ Κορινθίους 2:3-11
3Και ακριβώς τούτο σας έγραψα, ώστε, όταν έρθω, να μη έχω λύπη [από εκείνους] από τους οποίους έπρεπε να έχω χαρά· επειδή, έχω πεποίθηση σε όλους εσάς, ότι η χαρά μου είναι όλων σας.
4Για τον λόγο ότι, μέσα από πολλή θλίψη και στενοχώρια καρδιάς σάς έγραψα με πολλά δάκρυα, όχι για να λυπηθείτε, αλλά για να γνωρίσετε την αγάπη που έχω, περισσότερο σε σας.
5Αν, όμως, κάποιος [με] λύπησε, δεν λύπησε εμένα, παρά μονάχα κατά μέρος, για να μη σας επιβαρύνω όλους.
6[Είναι] αρκετό σ' αυτόν αυτή η επίπληξη που [γίνεται] από τους περισσότερους.
7Ώστε, το αντίθετο, [πρέπει] μάλλον να τον συγχωρήσετε, και να τον παρηγορήσετε, ώστε αυτόν τον άνθρωπο να μη τον καταπιεί η υπερβολική λύπη.
8Γι' αυτό, σας παρακαλώ βεβαιώστε σ' αυτόν την αγάπη [σας].
9Επειδή, γι' αυτό και έγραψα, για να γνωρίσω τη δοκιμή σας, αν είστε υπάκουοι σε όλα.
10Σε όποιον, μάλιστα, συγχωρείτε κάτι, [συγχωρώ] και εγώ· επειδή, αν εγώ συγχώρησα κάτι, σε όποιον συγχώρησα, [το έκανα αυτό] για σας, μπροστά στον Χριστό, για να μη υπερισχύσει εναντίον μας ο σατανάς·
11επειδή, δεν αγνοούμε τα διανοήματά του.

Αλλαγή σχεδίων

Β΄ Κορινθίους 1:12-2:2

Β΄ Κορινθίους 2:12-17
12Και όταν ήρθα στην Τρωάδα για [να κηρύξω] το ευαγγέλιο του Χριστού, και μου ανοίχτηκε θύρα εν Κυρίω, δεν είχα άνεση στο πνεύμα μου, επειδή δεν βρήκα τον Τίτο, τον αδελφό μου·
13αλλά, αφού τους αποχαιρέτησα, βγήκα στη Μακεδονία.
14Όμως, χάρη στον Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε διαμέσου τού Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή τής γνώσης του.
15Επειδή, είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σ' εκείνους που σώζονται και σ' εκείνους που χάνονται·
16σε τούτους μεν, οσμή θανάτου για θάνατο· σ' εκείνους δε, οσμή ζωής για ζωή. Και απέναντι σ' αυτά ποιος είναι ικανός;
17Επειδή, εμείς, όπως οι πολλοί, δεν καπηλεύουμε τον λόγο του Θεού, αλλά ως από ειλικρίνεια, αλλά ως από τον Θεό, κατάντικρυ μπροστά στον Θεό, μιλάμε εν Χριστώ.
Β΄ Κορινθίους 2:3-11
3Και ακριβώς τούτο σας έγραψα, ώστε, όταν έρθω, να μη έχω λύπη [από εκείνους] από τους οποίους έπρεπε να έχω χαρά· επειδή, έχω πεποίθηση σε όλους εσάς, ότι η χαρά μου είναι όλων σας.
4Για τον λόγο ότι, μέσα από πολλή θλίψη και στενοχώρια καρδιάς σάς έγραψα με πολλά δάκρυα, όχι για να λυπηθείτε, αλλά για να γνωρίσετε την αγάπη που έχω, περισσότερο σε σας.
5Αν, όμως, κάποιος [με] λύπησε, δεν λύπησε εμένα, παρά μονάχα κατά μέρος, για να μη σας επιβαρύνω όλους.
6[Είναι] αρκετό σ' αυτόν αυτή η επίπληξη που [γίνεται] από τους περισσότερους.
7Ώστε, το αντίθετο, [πρέπει] μάλλον να τον συγχωρήσετε, και να τον παρηγορήσετε, ώστε αυτόν τον άνθρωπο να μη τον καταπιεί η υπερβολική λύπη.
8Γι' αυτό, σας παρακαλώ βεβαιώστε σ' αυτόν την αγάπη [σας].
9Επειδή, γι' αυτό και έγραψα, για να γνωρίσω τη δοκιμή σας, αν είστε υπάκουοι σε όλα.
10Σε όποιον, μάλιστα, συγχωρείτε κάτι, [συγχωρώ] και εγώ· επειδή, αν εγώ συγχώρησα κάτι, σε όποιον συγχώρησα, [το έκανα αυτό] για σας, μπροστά στον Χριστό, για να μη υπερισχύσει εναντίον μας ο σατανάς·
11επειδή, δεν αγνοούμε τα διανοήματά του.

Ιησούς εναντίον Λεγεώνας

Λουκάν 8:26-39

Β΄ Κορινθίους 2:12-17
12Και όταν ήρθα στην Τρωάδα για [να κηρύξω] το ευαγγέλιο του Χριστού, και μου ανοίχτηκε θύρα εν Κυρίω, δεν είχα άνεση στο πνεύμα μου, επειδή δεν βρήκα τον Τίτο, τον αδελφό μου·
13αλλά, αφού τους αποχαιρέτησα, βγήκα στη Μακεδονία.
14Όμως, χάρη στον Θεό, που μας κάνει πάντοτε να θριαμβεύουμε διαμέσου τού Χριστού, και σε κάθε τόπο φανερώνει μέσα από μας την οσμή τής γνώσης του.
15Επειδή, είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σ' εκείνους που σώζονται και σ' εκείνους που χάνονται·
16σε τούτους μεν, οσμή θανάτου για θάνατο· σ' εκείνους δε, οσμή ζωής για ζωή. Και απέναντι σ' αυτά ποιος είναι ικανός;
17Επειδή, εμείς, όπως οι πολλοί, δεν καπηλεύουμε τον λόγο του Θεού, αλλά ως από ειλικρίνεια, αλλά ως από τον Θεό, κατάντικρυ μπροστά στον Θεό, μιλάμε εν Χριστώ.
Β΄ Κορινθίους 2:3-11
3Και ακριβώς τούτο σας έγραψα, ώστε, όταν έρθω, να μη έχω λύπη [από εκείνους] από τους οποίους έπρεπε να έχω χαρά· επειδή, έχω πεποίθηση σε όλους εσάς, ότι η χαρά μου είναι όλων σας.
4Για τον λόγο ότι, μέσα από πολλή θλίψη και στενοχώρια καρδιάς σάς έγραψα με πολλά δάκρυα, όχι για να λυπηθείτε, αλλά για να γνωρίσετε την αγάπη που έχω, περισσότερο σε σας.
5Αν, όμως, κάποιος [με] λύπησε, δεν λύπησε εμένα, παρά μονάχα κατά μέρος, για να μη σας επιβαρύνω όλους.
6[Είναι] αρκετό σ' αυτόν αυτή η επίπληξη που [γίνεται] από τους περισσότερους.
7Ώστε, το αντίθετο, [πρέπει] μάλλον να τον συγχωρήσετε, και να τον παρηγορήσετε, ώστε αυτόν τον άνθρωπο να μη τον καταπιεί η υπερβολική λύπη.
8Γι' αυτό, σας παρακαλώ βεβαιώστε σ' αυτόν την αγάπη [σας].
9Επειδή, γι' αυτό και έγραψα, για να γνωρίσω τη δοκιμή σας, αν είστε υπάκουοι σε όλα.
10Σε όποιον, μάλιστα, συγχωρείτε κάτι, [συγχωρώ] και εγώ· επειδή, αν εγώ συγχώρησα κάτι, σε όποιον συγχώρησα, [το έκανα αυτό] για σας, μπροστά στον Χριστό, για να μη υπερισχύσει εναντίον μας ο σατανάς·
11επειδή, δεν αγνοούμε τα διανοήματά του.
Λουκάν 8:26-39
26Και κατέπλευσαν στη χώρα των Γαδαρηνών, που είναι αντίπερα από τη Γαλιλαία.
27Και καθώς βγήκε έξω στη γη, τον συνάντησε ένας άνθρωπος από την πόλη, που από πολλά χρόνια είχε δαιμόνια, και δεν ντυνόταν με ιμάτιο, και σε σπίτι δεν έμενε, αλλά έμενε στα μνήματα.
28Και καθώς είδε τον Ιησού, φώναξε δυνατά και έπεσε μπροστά του, και, με δυνατή φωνή, είπε: Τι είναι ανάμεσα σε μένα και σε σένα, Ιησού, Υιέ τού Ύψιστου Θεού; Σε παρακαλώ, μη με βασανίσεις.
29Για τον λόγο ότι, πρόσταξε στο ακάθαρτο πνεύμα να βγει από τον άνθρωπο· επειδή, πριν πολλά χρόνια τον είχε συναρπάξει, και τον έδεναν με αλυσίδες, και τον φύλαγαν με ποδόδεσμα· και διασπάζοντας τα δεσμά φερόταν από το δαιμόνιο στις ερημιές.
30Και ο Ιησούς τον ρώτησε, λέγοντας: Τι είναι το όνομά σου; Και εκείνος είπε: Λεγεώνα· επειδή, πολλά δαιμόνια είχαν μπει μέσα σ' αυτόν.
31Και τον παρακαλούσαν να μη τα προστάξει να αναχωρήσουν προς την άβυσσο.
32Και ήταν εκεί μια αγέλη από πολλά γουρούνια, που έβοσκαν στο βουνό· και τον παρακαλούσαν να τους επιτρέψει να μπουν μέσα σ' εκείνα· και τους [το] επέτρεψε.
33Και τα δαιμόνια, βγαίνοντας από τον άνθρωπο, μπήκαν μέσα στα γουρούνια· και η αγέλη όρμησε προς τον γκρεμό στη λίμνη, και πνίγηκε.
34Και οι βοσκοί βλέποντας το συμβάν, έφυγαν· και καθώς αναχώρησαν, το ανήγγειλαν στην πόλη και στα χωράφια.
35Και βγήκαν για να δουν το γεγονός· και ήρθαν στον Ιησού, και βρήκαν τον άνθρωπο, από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, να κάθεται κοντά στα πόδια τού Ιησού, ντυμένον και [να είναι] στα λογικά του· και φοβήθηκαν.
36Τους διηγήθηκαν μάλιστα και εκείνοι που είδαν, πώς σώθηκε ο δαιμονιζόμενος.
37Και ολόκληρο το πλήθος τής χώρας των Γαδαρηνών τον παρακάλεσαν να αναχωρήσει απ' αυτούς, επειδή κατέχονταν από μεγάλον φόβο· κι αυτός, μπαίνοντας μέσα στο πλοίο, επέστρεψε.
38Και ο άνθρωπος από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, τον παρακαλούσε να είναι μαζί του· ο Ιησούς, όμως, τον απέλυσε, λέγοντας:
39Επίστρεψε στην οικογένειά σου, και να διηγείσαι όσα έκανε σε σένα ο Θεός. Και αναχώρησε κηρύττοντας σε ολόκληρη την πόλη όσα έκανε σ' αυτόν ο Ιησούς.